Boodschappen

In deze coronatijd bestel ik regelmatig mijn boodschappen online. Handig en veilig. Maar soms ben ik toch wat vergeten, óf heb zin in ongezonde dingen. Die ik dan NU wil hebben. En dan spring ik op mijn fietsje om die zak chips of die super súperslechte nogatinegebakjes te halen waar ik al uren over aan het fantaseren ben.
Zwak gestel. 
Ja, ik weet het. Wordt aan gewerkt. 

Maar dan ben ik dus in de winkel waar ik een (verplicht) winkelwagentje pak. En daar slingeren soms nog wat weggegooide kassabonnen, reclamefoldertjes of boodschappenlijstjes in. 
En dan kan ik de verleiding gewoon niet weerstaan. Ik móet kijken wat mijn mededorpsgenoot heeft ingeslagen.

En op zo'n moment gaat mijn fantasie helemaal op hol ;-). 

Neem dit briefje van deze meneer op leeftijd. Ik wéét gewoon dat dit briefje door een man is geschreven. Hij is 72 jaar. Heeft tijd genoeg om op zijn gemak aan de keukentafel een net lijstje te schrijven. Éen winkel per kant. Lekker gestructureerd en overzichtelijk. Dat moest hij op zijn werk vroeger ook zijn. Hij was administrateur bij een gemeentelijke instelling. Waar hij 40 jaar heeft gewerkt. Tot hij zijn ontslag kreeg omdat ze dachten dat hij met zijn vingers aan de secretaresse had gezeten, wat niet waar was. Maar de praat was niet meer terug te draaien. Dus toen zat hij opeens thuis op zijn 62e. 
Waar zijn vrouw niet blij mee was, want wat móest ze elke dag met Piet thuis....

Maar ik dwaal af.

Piet, die inmiddels al weer 9 jaar gescheiden is van zijn vrouw (tja, die PIZ-cursus werd hem met zijn ontslag ook door de neus geboord), en ook al zo lang alleen woont (1/2 brood), geeft dit weekend een feestje. De maten van de biljartclub komen.  In setjes van twee, want ja, Corona. Elk setje komt een uurtje langs.
Dus daarom moet er gedurende de hele avond van alles wat op tafel staan. Van gebak, triangels, crackers en salades (vergeet vooral de satésalade niet, die vindt Harry zo lekkertot blokjes gesneden kaas en gehaktballetjes met 
wiskeysaus.  Dat zal wel weer een kliederboel gaan worden, want Harry heeft al weer een paar jaar Parkinson,  dus toch maar wat bontwasmiddel in de kar kieperen. En natuurlijk moet hij de voorraad Lungo voor de Nespressomachine ook nog even aanvullen.

Tijd om te koken heeft Piet dat weekend niet, dus wordt het even makkelijk met friet, een bamischijf , een carera en pudding na.
De dag na het feestje houdt hij wel een vastendag. Met alleen een glaasje Optidrink of Multidrank. Misschien een in blueband gebakken omelet met melk en eieren. Hij zou wel zien. En ECHT niet vergeten die melk he! Hij schrijf het voor de zekerheid wel twee keer op het lijstje.

Omdat hij al langer van plan is om vegetariër te worden, probeert hij toch ook maar een keer die vegetarische kipstuckjes uit. Maar Piet kan toch nog niet leven met zuurkool en aardappelpartjes zonder zijn lekkere rundergehaktbal. Dus dat gaat toch ook in het winkelwagentje. Maar hé, het begin is er hè. 

Omdat Piet toch ook wel vooruit kijkt, en hij geen zin heeft om elke dág om 7 uur op het bejaardenuurtje boodschappen te doen, heeft hij toch ook maar voor nog een dag wat gekocht. Gezond: macaroni met sla, komkommer en paprika. Ach, daar kan hij die vegetarische kipstuckjes wel een keer doorheen gooien.

Oeps. Bijna ontbijtspullen vergeten. Al zal hij wel weer een kater hebben. Toch maar roggebrood, bosbessenjam en bonen ingeslagen. Bonen als ontbijt? Ja, dat komt zo; Piet is vlak na de oorlog geboren. Zijn moeder Marietje is nog vrij lang blijven hangen in het karige dieet wat ze gewend was van 40-45. Ze zette in de ochtend nog jaren lang bruine bonen op tafel, in plaats van boterhammen. Maar Piet is er groot op geworden. En nu is het een gewoonte. Bonen als ontbijt. 
Niks mis mee toch? 

En dan houden we er dus één over.

Dippen!! Met twee uitroeptekens. Wil Piet dippen? Waarmee wil hij dippen? Waarin wil hij dippen? Waarom is dat dippen zo belangrijk dat er twee uitroeptekens achter staan? 
Hij weet dat het niet verstandig is om Harry te laten dippen. Met het oog op dat kliederen en zo. Misschien wil hij modern zijn. Heeft ie ergens op een blog of vlog gezien dat het HIP is om iets te dippen op een feestje. En daarom wil hij dat ook. Piet telt nog mee. Piet is HIP.
Piet DIPT!
Dus ja. Wie zal het zeggen wat hij als 'dipmateriaal' in zijn karretje heeft gegooid. Ik zal het nooit weten. Want ik weet niet waar Piet woont. Dus ik kan het ook niet gaan vragen.

En dan is er nog het geheim van het geplette beestje.....
Daar in de rechterbovenhoek van het Lidllijstje.
Wat IS het? Of beter gezegd, wat WAS het?
Ik denk dat ik acht poten tel. Dus dan zou het een spinnetje kunnen zijn. Al heeft het lijf ook wel de vorm van een teek. 
Eén ding weet ik al zeker: Piet heeft em niet geplet door het briefje dubbel te vouwen. Anders zou er ook wel wat spin-materiaal aan de andere kant van het briefje zitten. 
Er blijft dus maar één optie over. Piet moest best lang bij de kassa wachten. Het was zo vlak voor het weekend zelfs tijdens het bejaardenuurtje hartstikke druk! 
Toen hij eindelijk aan de beurt was om zijn boodschappen op de band te leggen was hij het al behoorlijk zat. Hij kreeg ook al geen adem meer door dat mondkapje wat ook steeds afzakte. Net toen hij zijn komkommer op de band wilde leggen liep daar dus dat spinnetje. Echt niet dat hij met een komkommer met daarop een vieze spin naar huis ging. Dus keek Piet even schichtig om zich heen en drukte met een flitsbeweging even snel zijn boodschappenlijstje op het spinnetje. Hij hoorde iets knappen. Hoppa. Probleem opgelost. Hij vond het wel wat smerig dus gooide Piet het briefje in zijn winkelwagentje.

Míjn winkelwagentje. 
En daarom hebben jullie nu dit hele fantasieverhaal mogen lezen. :-).

Renate van de Honden






Reacties

Mary zei…
Rijke fantasie heb je! Haha, leuk geschreven.
Groetjes Mary
Gitte zei…
Heb je door al dat fantaseren nog wel aan je eigen boodschappen gedacht🤣?
Ik vind het weer erg leuk!
Ingrid van ook meer dan alleen honden zei…
En zó ken ik Renate;)
Petra zei…
😂 lekker begin van de dag!

Meest gelezen posts

Calimero gaat verhuizen

Kind in een snoepwinkel

Sportvrouw van het jaar