Koffie bij Renate

  Lijstjes, lijstjes, lijstjes Mijn hele leven maak ik die dingen al. Niemand die mij dat geleerd heeft. Ik deed het gewoon vanzelf al. Waarschijnlijk om dat het in mijn hoofd altijd te druk was om al die dingen onthouden.  Als je ze opschrijft dan hoeven ze niet in je hoofd te blijven.  Moet je alleen die lijstjes niet kwijt raken.. Ik heb er eigenlijk nooit zo bij stil gestaan. Ik zat gewoon zo in elkaar. Dacht trouwens dat iedereen dat op die manier deed. Al snapte ik het nooit dat mijn moeder helemaal nooit lijstjes maakte. Ja, hooguit 4 dingen neergekalkt op een ieniemienie notitieblokje. Koffie, thee, melk, eieren. En mijn moeder vergat (en vergeet) nooit iets! Zelfs nu ze 84 jaar is weet ze gewoon nog wat ik 3 weken eerder heb verteld of gedaan, en met wie en wat ik toe zei. Schiet mij maar lek. Ik kan altijd films 3 x kijken. Ik heb vaak pas na een uur, of zelfs pas bij het einde van de film een vaag soort herkenning. Goh, dit komt me ergens bekend van voor.... hm...

Je denkt er wel eens over, gewoon een paar maanden er tussen uit piepen. Zonder iets te hoeven, te moeten, zonder verplichtingen. Maar toch doe je het niet. En al zeker niet als je zelfstandig ondernemer bent..... Je toko moet blijven draaien. Toch? Je klanten (vind ik een rotwoord...) rekenen op je. Elke week. Je kunt het niet maken om de boel een tijdje stil te leggen en het er even van gaan nemen. En toen kwam Corona. Ik ga daar niet al te veel woorden aan vuil maken. Er wordt al genoeg over geroeptoetert op social media, tv, radio. Ja, waar eigenlijk niet. En ik zal de laatste zijn die ontkent Corona een vreselijk fenomeen is. Maar toch.... geeft C mij toch ook heel veel. Een soort verplicht opgelegde sabbatical! Ik heb er bewust voor gekozen om mijn hondenschool dicht te doen tijdens de lockdownperiode. Omdat ik het zekere voor het zekere wil nemen. Ik ben mantelzorger voor mijn ouders en ik woon alleen. Reden temeer om gezond (proberen) te blijven. En dan hoeft er niemand 'on...

Die zin dwaalt al een tijdje door mijn hoofd. Iedereen die kinderen heeft krijgt meteen de associatie met dat ene boek.  Dat boek waarin de ontwikkelingsfases van een baby naar een kleuter worden  beschreven in 'sprongetjes'.  Nou, uit ervaring kan ik mededelen dat die sprongetjes niet ophouden bij de kleuterfase :-). Die gaan gewoon een leven lang door! Ik heb al op vele vlakken een ontwikkeling doorgemaakt, maar ik wil het nu even hebben over het ondernemerschap. Sinds januari 2012 heb ik al een eigen onderneming. Begonnen met een webshop in hondenspeelgoed, en al heel snel volgde de speurhondenschool die groeide en groeide. En er volgde naast het speuren ook nog neuswerk en advieswerk.  Er kwamen en gingen honden in dit huishouden, en deze en de vele honden die ik in mijn lessen zie, brachten inspiratie en nieuwe inzichten. Mijn visie op hoe ik met honden en mensen wilde werken werd steeds duidelijker en belangrijker voor mij. Mijn visie werd een missie. Ik heb z...